Niezliczone osobowości objawiały się w naszym mikrokosmosie i pozostawiały w nim swoje ślady. Do tego dochodzi jeszcze dziedzictwo po naszych rodzicach i przodkach. Stąd też każdy człowiek rodzi się z obciążeniem karmicznym. Niewłaściwa postawa życiowa w poprzednich inkarnacjach może się objawić dzisiaj w postaci cielesnych ułomności.

Czasem występują one już w wieku dziecięcym, czasem – później. Zawsze jednak towarzyszy im ból i cierpienie. Jeżeli dany człowiek potrafi przyjąć swój los pozytywnie, w samopoświęceniu, wówczas ten ból i to cierpienie działają w systemie mikrokosmicznym oczyszczająco i uszlachetniająco. Jakkolwiek przyczyn chorób szukać należy zawsze w życiu bez Boga, bez Światła, to jednak przejawiają się one poprzez ciało astralne i ciało eteryczne – w ciele z grubej materii. W życiu danej osobowości dają znać o sobie określone cechy, które wyjaśnić można jako dziedzictwo karmiczne lub dziedzictwo krwi. To przez te cechy istniejący stan mikrokosmiczny jest wciąż ożywiany. Tak oto zamyka się krąg, w którym obraca się człowiek, jeśli nie odnajdzie i nie usunie rzeczywistej przyczyny choroby.

Psychiatrzy szukają przyczyn źródła chorób w podświadomości – jej działaniem wyjaśniają defekty psychiczne. Wprawdzie przy pomocy tej metody wychwytują oni pewne postępki i wynikające z nich złe skłonności u swych pacjentów, jednakże nie usuwają tą metodą przyczyn. W najlepszym wypadku kierują uwagę swych pacjentów na inne tory, co powoduje, że ich myślenie, czucie, pragnienie i działanie przejściowo uwolnione zostaje od natręctwa myślowego i zgodnych z nim uczuć, i że na jakiś czas załamanie psychiczne ustępuje.

W rzeczywistości jednak wszystkie choroby, zarówno psychiczne, jak i pochodzenia materialnego, są skutkiem niewłaściwego, oddzielonego od Boga życia. Pewne niewłaściwe stany mogą zostać skorygowane właśnie dzięki chorobie. Według Paracelsusa choroba jest właściwie formą uzdrowienia, uzdrowienia systemu mikrokosmicznego.
Jednakże trwałe uzdrowienie nastąpić może tylko w sytuacji oczyszczenia i odnowienia duszy. Z czego składa się dusza? Pierwotnie dusza była pośrednikiem pomiędzy Duchem a ciałem. Duch Boga „unoszący się nad wodami” związał się z pramaterią. Z powstałego przez to zawirowania rozwinęło się ognisko, nasienie duszy-Ducha. Z tego boskiego nasienia, z duszy-Ducha, w ciągu wielu, wielu cyklów, pod kierunkiem wyższych istot w czystym polu objawienia powstał boski człowiek. Duch i dusza objawiły się w ten sposób w osobowości, która stała się zewnętrzną realizacją Boskiego Planu.

W mikrokosmosie objawił się więc Duch, dusza i ciało, jako boska trój-jednia Ojca, Matki i Syna, albo – zgodnie z określeniem egipskich misteriów – Ozyrysa, Izydy i Horusa. Boskiemu człowiekowi dana była wolność działania i wolność woli, która jednak musiała być zgodna z Boskim Planem. Z chwilą, gdy wola człowieka odwróciła się od Boskiego Planu w samowolnym wystąpieniu, Duch nie mógł się już w nim objawiać. Związek między Duchem i duszą został zerwany, dusza i ciało uległy degeneracji.

W polu objawienia o niższych wibracjach stworzona została osobowość podlegająca śmierci i rozwiązaniu. „Dusza, która grzeszy musi umrzeć”. W mikrokosmosie, w którym w ciągu wieków żyły niezliczone osobowości, nagromadziły się siły sprzeciwiające się pierwotnemu, Boskiemu Planowi. Siły te wiązały się z każdą nową osobowością, która została w mikrokosmosie powołana do życia. Tak więc odpowiednio do stanu duszy w upadku – uszkodzone zostało ciało astralne, a także ciało eteryczne i ciało z grubej materii. Wszelkie – tak psychiczne jak i fizyczne – objawy chorobowe wyjaśnić można stanem duszy, która została oddzielona od Ducha. Dlatego też możliwe jest tylko jedno, rzeczywiste uzdrowienie: dusza osobowości musi zostać zneutralizowana, aby mogła ponownie powrócić do istnienia pierwotna, boska Dusza, i aby mogła ponownie połączyć się z Duchem.

Jak będziemy mogli tego dokonać?

W Szkole Duchowej Złotego Różokrzyża uczeń związany zostanie z siłami czystego pola astralnego, zwanego również „Pramatką”, bądź „Wodą Życia”. Jeśli – w wyniku głębokiego pragnienia zbawienia – uczeń otworzy się na nie, to siły te poprzez boskie jądro duszy, poprzez różę serca, będą mogły dotrzeć do serca oraz – uświęcając i niosąc uzdrowienie – oddziaływać na cały system mikrokosmiczny. Dzięki temu poruszone zostaną: krew, świadomość, fluid nerwów, system ognia wężowego i gruczoły wewnętrznego wydzielania. Jeśli uczeń, pełen wiary i ufności, powierzy się tym siłom, to będą one mogły przeniknąć aż do ostatniego atomu jego systemu. W czasie tego procesu dusza zostanie skonfrontowana z wszystkimi przeszkodami, jakie nagromadziły się w mikrokosmosie. Napotka wiele trudności, które będą wydawały się prawie nie do przezwyciężenia. Przeszkody te wystąpią we wszystkich dziedzinach życia. Powstają one z nawarstwionych w systemie mikrokosmicznym koncentracji sił, z uszkodzonego stanu ciała astralnego i ciała eterycznego oraz z uszkodzonego ciała z grubej materii.

Jeśli jednak wiara będzie wystarczająco silna i jeśli uczeń świadom będzie, że „ani jeden włos nie spadnie z jego głowy bez woli Ojca”, wówczas – dzięki wpływającym czystym siłom astralnym – rozwiązane zostaną wszystkie trudności. Świadom swej niedoskonałości i swego upadku – poświęci się on, w samooddaniu, „Chrystusowi w nim”, rozwijającej się Nowej Duszy. Jego samowola będzie musiała ustąpić Woli Boga, w wyniku świadomie przeżytej modlitwy: Nie moja wola, lecz Twoja Wola niech się dzieje.

W ten sposób uczeń osiągnie harmonię z boskimi strumieniami sił, które poprowadzą cały mikrokosmos do uzdrowienia. Szkoła Duchowa Złotego Różokrzyża występuje w tym procesie jako pośrednik, dzięki któremu uczeń związany zostanie w tym polu sił z uzdrawiającymi strumieniami i tylko od niego samego będzie zależało, czy i w jakim stopniu zrobi z nich właściwy użytek. Gdyby miała jeszcze wystąpić jakaś poważna choroba, to możliwe, że mają zostać przez nią usunięte tak szybko, jak to tylko możliwe, określone przeszkody w mikrokosmosie. Oczyszczenie duszy poprzez proces choroby może – pod warunkiem, że zostanie świadomie zaakceptowane, w doskonałej ofierze samego siebie – zneutralizować przyczyny, w wyniku których choroba powstała.
Jeśli więc ewentualną chorobę akceptuje się w ten sposób, z radością, a przy tym z pełną wiarą przyjmie się siły przynoszące uzdrowienie, wtedy być może nawet przez uszkodzone ciało materialne zbudowane zostanie nowe ciało duszy, utkana zostanie złota Szata Godowa. To nowe ciało Duszy, „niepodlegające rozkładowi, nieprzemijające, będzie mogło – po odłożeniu ciała z grubej materii –
zmartwychwstać z grobu natury. Tak więc zmartwychwstanie prawdziwy człowiek, Duch, dusza i ciało staną się jednią i będzie on mógł świadomie współpracować w realizacji Boskiego Planu oraz w procesie uzdrawiania świata i ludzkości.

Pentagram nr 98 (1/2015)
1. Przyczyny choroby
2. Schorzenia człowieka
3. Fundamentalne leczenie i uniwersalny środek leczniczy
4. Odprężenie i przepływ
5. Uzdrowienie
6. Prawdziwe uzdrowienie
7. Proces wiary a psychologia
8. Uwolnienie od depresji
9. Aspekt zdrowia i choroby

https://rozekruispers.pl/product/pentagram-98/

Obraz Evgeni Tcherkasski z Pixabay