Słownik

A (6) | C (2) | D (6) | E (2) | G (4) | I (3) | J (1) | K (2) | L (1) | M (1) | N (5) | O (4) | P (14) | R (2) | S (6) | T (1) | U (1) | W (1) | Z (4)
Pymander

Pymander: ożywiający Duch, objawiający się w odrodzonym człowieku-duszy. Objawienie to dochodzi do skutku w dwojaki sposób; najpierw formuje się siedmiorakie promieniowanie jądra mikrokosmosu przez wejście do przybytku głowy; i później, gdy dzieło zbawienia (umożliwione przez samopoświęcenie się śmiertelnej duszy) zostanie w ten sposób spełnione, poprzez zmartwychwstanie nieograniczonego, niewypowiedzianie cudownego niebiańskiego człowieka, wewnętrznej istoty Chrystusowej z grobu natury, praatomu z punktu środkowego mikrokosmicznej ziemi. Rozwój ten jest zatem w pełni chrystocentryczny; Chrystus zstępuje po swoim ukrzyżowaniu (zstąpieniu boskiego Światła do śmiertelnej osobowości) do środka ziemi, aby powstać ze swojego grobu, gdy dokona w nim swego dzieła zbawienia.

Powszechna Nauka

Powszechna Nauka: nie jest to «nauka» w powszechnym znaczeniu tego słowa, nie została ona również zapisana w księgach. W najgłębszym sensie jest to żywa rzeczywistość Boga, w której uszlachetniona do tego świadomość, świadomość hermetyczna bądź też pymandryczna potrafi czytać i rozumieć wszechmądrość Stwórcy.

Przeciwnatura

Przeciwnatura: nasze dialektyczne pole bytu, w którym upadła, to znaczy oddzielona od Ducha ludzkość pogrążona jest w swojej samowoli. Życie to, w odłączeniu od wyznaczonego przez Boga kosmicznego porządku, spowodowało zło, którym charakteryzuje się pod każdym względem nasze pole bytu, a które usiłujemy następnie zwalczać, powodowani tą samą samowolą. Zgodnie z naturą tego nieboskiego czyli przeciwnego naturze rozwoju może on zostać zniszczony jedynie poprzez «pojednanie z Bogiem», jak to określa Biblia, a także poprzez wierne i konsekwentne zastosowanie tego pojednania, lub wyrażając to inaczej: poprzez odtworzenie połączenia z Duchem przez transmutację i transfigurację, i zawarty w nich powrót do dobrowolnego przestrzegania powszechnego, kosmicznego porządku.

Pole oddechu

Pole oddechu: bezpośrednie pole siły, w którym możliwe jest życie osobowości. Jest to pole łączące istotę auryczną z osobowością; w swojej funkcji przyciągania i odpychania substancji dla życia i utrzymania osobowości jest ono z nią całkowicie zharmonizowane.

Pistis Sophia

Pistis Sophia: a) gnostyczna Ewangelia z drugiego stulecia przypisywana Walentynowi; została ona zachowana w nienaruszonym stanie i głosi drogę wyswobodzenia w Chrystusie, ścieżkę transmutacji i transfiguracji, przedstawioną we wszystkich szczegółach z wywierającą wielkie wrażenie czystością, b) również określenie prawdziwego ucznia, który wytrwał aż do spełnienia.

Pieśni pokutne

Pieśni pokutne:  wyrażenie zapożyczone z gnostycznej Ewangelii Pistis Sophia. Kto wypełnia wymagania wyzwalającej ścieżki, ten śpiewa pieśni pokutne Pistis Sophii.

Powszechne Braterstwo

Powszechne Braterstwo: boska hierarchia Nieruchomego Królestwa. Tworzy ona Powszechne Ciało Pana. Określane jest również wieloma innymi nazwami: niewidzialny Kościół Chrystusa, Hierarchia Chrystusowa, Powszechny Łańcuch gnostyczny, Gnoza. W swojej działalności dla dobra upadłej ludzkości występuje między innymi jako Trójprzymierze Światła, Braterstwo Shamballa, Szkoła Misteriów Hierofantów Chrystusowych.

Powszechny, gnostyczny łańcuch
Praatom
Pragnoza Hermesa

Pragnoza Hermesa: określenie wskazujące na fakt, że każda rzeczywiście gnostyczna wiedza naszego obecnego okresu ludzkości ma swoje źródło w Gnozie egipskiej, że wszelka gnostyczna zbawcza praca bazuje na prawiedzy o tym, że wyzwolenie człowieka możliwe jest jedynie poprzez zmartwychwstanie człowieka hermetycznego lub człowieka Merkurowego, prawdziwego, boskiego człowieka żyjącego w rozjaśnionej w Bogu świadomości. Dlatego też wskazówką dotyczącą tej podstawy wszelkiej wyzwalającej pracy jest wypowiedź zawarta w Ewangelii:  «Z Egiptu wezwałem mojego Syna».

Przybicie róży do krzyża

Przybicie róży do krzyża: faza w biegu uczniostwa, w której uczeń prowadzony jasnym zrozumieniem i prawdziwym pragnieniem zbawienia, powoduje zniszczenie swojego ludzkiego «ja», swojego związanego z materią bytu poprzez «codzienne umieranie», aby mógł się w nim odrodzić prawdziwy Bóg-człowiek, człowiek pymandryczny.

Przybytek głowy i przybytek serca

Przybytek głowy i przybytek serca: głowa i serce człowieka przeznaczone są do tego, by służyć jako uświęcone «miejsca pracy» dla działań Gnozy w człowieku, który ponownie nawiązał połączenie z Duchem, połączenie ze swoim Pymandrem. Zgodnie z tym wzniosłym przeznaczeniem głowa i serce po fundamentalnym i strukturalnym oczyszczeniu na ścieżce endury zostają odnowione i doprowadzone do nadzwyczaj wspaniałej jedności, do prawdziwego przybytku w służbie Boga i jego wysiłków na rzecz świata i ludzkości. Jeżeli uczeń jest świadomy tego przeznaczenia, to będzie mu to służyło na ścieżce jako ciągła zachęta i napomnienie, aby oczyścić całe swoje życie: myślowe, woli, uczucia i działania od tego, co mogłoby stać w sprzeczności z tym powołaniem.

Przybytek serca

Przybytek serca: patrz: Przybytek głowy.

Punkty ogniskowe

Punkty ogniskowe: duchowe miejsca pracy Szkoły Misteriów, Lectorium Rosicrucianum, w których objawiają się w bardzo skoncentrowanej formie siły Światła Gnozy.