Na świecie dokonują się głębokie przemiany; działają siły, które kształtują przyszłość o obliczu, jakiego jeszcze nie znamy. Niektóre z tych sił wydają się dobroczynne, inne — złowrogie; może nie same w sobie, lecz dlatego, że mają tendencję spychać na dalszy plan to, co uważamy za naprawdę wartościowe. Świat znajduje się pod ogromnym napięciem, a wielu ludzi odczuwa niepokój, niepewność, zagubienie i przygnębienie. Nie wiemy, jak będą wyglądały nadchodzące lata.
Czy w takim czasie nie jest naturalne, że zadajemy sobie pytania: kim jestem, w co wierzę, dokąd zmierzam? Czyż nie na tym właśnie polega zadanie szkoły duchowej — by w takich chwilach pomagać rozważać te kwestie z duchowej perspektywy, tak aby poszukujący mogli odnaleźć duchowe odpowiedzi?
Pragnąc umożliwić uczniom wewnętrzne przygotowanie do Nowej Ery oraz do tego, by — jako nosiciele światła — mogli wnieść swój wkład w wielkie przemiany przyszłości, Jan van Rijckenborgh wielokrotnie mówił o tym i pisał w różnych miejscach.
Wymagania, jakie stawia nowy czas, zostały jasno i obszernie omówione podczas pięciu międzynarodowych konferencji zorganizowanych przez szkołę duchową w latach sześćdziesiątych w czterech krajach:
1) w 1963 roku w Holandii (Renova, Bilthoven),
2) w 1964 roku w Niemczech (Christian Rosenkreuz-Heim, Calw),
3) w 1965 roku w Niemczech (J. van Rijckenborgh-Heim, Bad Münder),
4) w 1966 roku w Szwajcarii (Bazylea)
5) oraz w 1967 roku we Francji (Tuluza).
Teksty omawiane w lutym pochodzą z pięciu broszur zawierających materiały z tak zwanych konferencji Wodnikowych, wydanych pod wspólnym tytułem Apokalipsa nowych czasów. Pięć konferencji, odbywających się w kolejnych latach, podejmuje temat wewnętrznej odnowy — tak niezbędnej dziś, gdy wkroczyliśmy w erę Wodnika. Jest to odnowa, która nie dokonuje się samoistnie, lecz wynika z osobistego wyboru.
Wielka tajemnica tkwi w wartości wolnego, poszukującego ducha indywidualnego człowieka — w wolności ducha, który może obierać dowolny kierunek. Ta wolność, stanowiąca fundamentalną cechę ludzkiej istoty, musi zostać ugruntowana, praktykowana i rozwijana. Konferencje te mówią o nowej podstawie życiowej, obecnej w każdym człowieku, z której może wyłonić się nowa ścieżka rozwoju.
Od proroctwa do spełnienia
W pierwszej książeczce z serii Apokalipsa nowych czasów, zatytułowanej Szata świetlna nowego człowieka, czytamy:
Wiemy, że stoimy w brzasku nowego dnia; nowego dnia absolutnie nowego doświadczenia dla świata i ludzkości. I rozumiecie, bez potrzeby mówienia wam o tym, że ten nowy dzień stawia nas wszystkich przed nowym wymogiem, przed wypełnieniem całkowicie nowej postawy życiowej. Nowe postępowanie, nowe ukierunkowanie jest przy tym wszystkim naturalnie konieczne. Zarówno my, jak i nasi bliźni musimy zareagować na ten wymóg pozytywnym postępowaniem. Jeśli nasza reakcja będzie negatywna, wtedy nowy rozwój nas zaskoczy i porwie nas ze sobą.
Opieramy tę wypowiedź na fakcie, iż nasz świat jest obejmowany przez nowe interkosmiczne pole promieniowania, które w tym czasie uzyskało wystarczającą intensywność i siłę dla urzeczywistnienia znaczących, widocznych i namacalnych oddziaływań. Są to działania, które w połączeniu doprowadzą do totalnej rewolucji świata i ludzkości, i to w stosunkowo krótkim czasie.
To wszystko pozostaje w związku z aktualnym stanem naszej „szaty świetlnej”.
Kto naprawdę pragnie zostać uczniem gnostycznej szkoły duchowej, ten — po odpowiednim przygotowaniu i zdobyciu podstawowej orientacji — musi zacząć porzucać dawny stan świadomości, aby umożliwić objawienie się nowego. Proces ten nazywamy wspinaczką na górę. Gdy przebiegnie on pomyślnie, a uczeń rzeczywiście uzyska udział w nowym stanie świadomości, który jest zarazem żywym i promiennym stanem duszy, wówczas staje się uczniem-kandydatem, niosącym w głębi swojej istoty nową, świetlistą siłę.
Dzięki tej sile światła żywej duszy może wyjść ku światu i ludzkości. To światło musi świecić dla ludzi! Tylko ono może pomagać poszukującym i prowadzić ich ku wyzwalającym rezultatom. Tylko ono potrafi oczyścić sfery ludzkiego życia i utrzymać je w takim stanie, by mogły stać się prawdziwymi polami rozwoju dla tych, których w najgłębszym sensie można nazwać dziećmi Boga.
Źródło:Szata świetlna nowego człowieka Rozdział I:Szata świetlna Różokrzyżowca
Szata świetlna
Każdy człowiek posiada szatę świetlną o określonej wibracji. Troska o nią umożliwia wyzwolenie się z ograniczeń ego. Pozwala przyjmować abstrakcyjne myśli oraz boskie promieniowania jedności, wolności i miłości — a następnie urzeczywistniać je w życiu. Gdy człowiek świadomie i od wewnątrz wybiera czystą postawę życiową, moc światła z pola promieniowania Nadnatury przepływa przez duszę do serca i czyni możliwym to, co nam — ludziom — wydaje się niemożliwe.
Czym jest szata świetlna?
To współdziałanie różnych życiowych fluidów w człowieku. Tworzą ją: krew, fluid nerwowy, fluid hormonalny, ogień wężowy oraz płomień świadomości. Wszystkie te fluidy emitują eteryczne światło — stąd nazwa szata świetlna. Charakter tego światła kształtuje to, kim jesteśmy: nasz charakter, doświadczenia, czyny, myśli i uczucia.
Eteryczne światło może być odczuwane jako „atmosfera”. Każdy zna to doświadczenie: wchodzisz do pokoju, w którym przed chwilą była kłótnia — i wciąż da się to wyczuć. Albo zauważasz kogoś i mówisz: „Promieniejesz!” — bo jest to w jakiś sposób widoczne.
Atmosfera domu również mówi coś o jego mieszkańcach. To właśnie naturalne, niewidzialne fluidy, które można wyczuć w działaniu, geście czy spojrzeniu drugiej osoby. Jakość i charakter tych współdziałających fluidów życiowych wyznaczają aurę, czyli ludzką wibrację. A ta może ulec przemianie.
Odnowa
Kiedy przenosisz uwagę ze świata zewnętrznego na swoje wnętrze — na to, co żyje w twoim sercu, na to, co naprawdę ważne w życiu — wtedy dotykasz swojej duszy. Każdy człowiek posiada duszę: siłę, która prowadzi go przez życie. Dusza może być ukierunkowana na życie ziemskie — i w pewnym stopniu musi taka być — ale jeśli nie ograniczasz się wyłącznie do siebie, do drugiego człowieka czy do spraw ziemskich, lecz zaczynasz dostrzegać czystą, duchową, boską wibrację, która z duszy szuka połączenia z sercem, wtedy szata świetlna może naprawdę zacząć się odnawiać. Nowa wibracja duszy przepływa przez serce do krwi, a stamtąd wpływa na inne fluidy życiowe.
Twoja świadomość i twój stosunek do świata oraz życia ulegają odnowie. Wchodzisz w proces uduchowienia, uszlachetnienia sił eterycznych — w transfigurację. Czyste siły eteryczne nazywa się również czterema świętymi pokarmami lub manną z nieba. Tę drogę zawsze trzeba świadomie wybrać. Trzeba jej pragnąć.
Troska
Naczelna myśl, jaką niesie ze sobą era Wodnika, brzmi: odpowiedzieć na prawdziwe powołanie swojej szaty świetlnej. Oznacza to, że możesz zacząć świadomie reagować na subtelną, delikatną i czystą wibrację wypływającą z twojego serca. Jest to pragnienie dostrojenia swojej szaty świetlnej do czystego pola eterycznego Nadnatury i życia w zgodzie z jego harmonią. Chcesz być światłem — dla innych i dla świata, w którym żyjesz.
W praktyce oznacza to, że krok po kroku, z wielką uważnością, podążasz za światłem w sobie i „stawiasz strażnika” przy tym, co myślisz, czujesz i pragniesz. Sprawdzasz, czy pozostaje to w zgodzie z wartościami boskiej wibracji duszy: przyjaźnią, czystością, brakiem osądu, gotowością niesienia pomocy, wiedzą, odwagą i miłością. Tęsknota za tymi wartościami przyciąga siłę światła — czyste etery.
I w pewnym momencie odkrywasz, że naprawdę nimi żyjesz.
Żyjesz poza ego.
To przywraca twojej szacie świetlnej pierwotne boskie światło i czyni cię dzieckiem światła, dzieckiem Boga.
