Bez wątpienia jednym z największych boskich wysłanników Światła był Śri Krishna. Ustalono, że żył on około pięć tysięcy lat temu i że jego chwalebne i nieprzemijalne objawienie musiało mieć miejsce mniej więcej w tamtym czasie. (…)
Wszystko, co czytamy na jego temat, uderza nas jako bardzo znajome, przypuszczalnie dlatego, że cała historia życia tego Zbawiciela sprzed pięciu tysięcy lat przypomina historię Jezus Chrystus. Podobieństwa są tak uderzające, że misteria Kriszny dostarczają nam przekonującego dowodu na to, że Nauka Powszechna ma tylko jeden język i że wszyscy prawdziwie wielcy nauczyciele mieli zadania doskonale dostosowane do swoich czasów. (…)
Mówi się, że Kriszna, tak jak Jezus, urodzony był z dziewicy. Urodził się w jaskini czy w stajni, a jego narodziny, tak jak w przypadku Jezusa, obwieszczone były przez gwiazdę. Po narodzinach Kriszny nastąpiła rzeź niemowląt, której celem było zgładzenie go z powierzchni ziemi. I on tez dokonywał cudownych uzdrowień. Przelał swą krew za ludzkość i, jak Jezus, przedstawiany jest na krzyżu. On też zstąpił do piekieł, ponownie powstał z martwych i wstąpił do nieba. Obydwa imiona — Kriszna i Chrystus — mają to samo znaczenie. Chrystus nazywany był Dobrym Pasterzem, Kriszna — Pasterzem. Krisznę też kusił Szatan i, tak jak Jezus, przeszedł on transfigurację. On także głosił kazanie na górze i odegrał ważną rolę w cudownym połowie ryb. Tak jak Jezus przyjął hołd od Marii Magdaleny, tak też o podobnym zdarzeniu czytamy w związku z Kriszną. (…)
Możliwa jest właściwie tylko jedna konkluzja, że przez wieki tylko jedno przesłanie było przekazywane ludzkości. To jedno, niezmienne przesłanie Światła może jedynie przeobrażać swą barwę i formę, koncepcję i wibrację, kiedy dialektyczny człowiek, działający przecież w dobrej wierze, nie będzie potrafił przeniknąć do jego właściwego zrozumienia, a mimo to będzie chciał odebrać to przesłanie Światła i przekazać je innym. (…)
Uczeń nie może być ukierunkowany szczególnie na Wschód lub na Zachód; jego fundament powinien spoczywać na uniwersalnym, boskim słowie. Taki uczeń z pewnością odkryje i przyjmie każdego wielkiego, światowego nauczyciela jako „takiego samego wczoraj i dziś”. Wówczas przepełni go szacunek i wdzięczność dla niego, bez względu na to, kim by on nie był.
Czy wierzysz, że na przestrzeni wieków na Ziemię przychodzili boscy wysłannicy? Tacy jak Kriszna i Jezus Chrystus, a także Pitagoras, Platon, Lao Tse, Gautama Budda i wielu innych… Dlaczego ich życie i nauki wykazują tak wiele podobieństw? Spójrz choćby na imiona „Kriszna” i „Chrystus”… Czy nie symbolizują one pewnego rodzaju człowieka uniwersalnego? Czy nie są świetlanymi przykładami dla nas — przykładami, które chronią nas przed dalszą krystalizacją, dają impuls do wkroczenia na ścieżkę urzeczywistnienia i motywują, by wznieść się ku Światłu, ku Bogu? Ci wysłannicy zawsze będą obecni na ziemi. Dają świadectwo boskiej manifestacji i służą nam jako drogowskazy.
Podobieństwa między tymi wielkimi postaciami są symbolem tego, co uniwersalne: – narodziny w grocie lub stajni, czyli przyjście na świat w zanieczyszczonym polu życia, – zapowiedź przez gwiazdę, czyli pojawienie się na Ziemi człowieka uduchowionego, świadomego swojego pierwotnego pochodzenia, – przelanie krwi za ludzkość, czyli rozprzestrzenianie czystych sił, które wspierają uzdrowienie i przebudzenie świadomości.
Są to procesy, które każdy z nas może przejść — aby pewnego dnia — jako oświecone istoty o duszy duchowej — powrócić do Skarbnicy Światła i stać się jednym ze Światłem Świateł, z Bogiem.
