Skarbnica tekstów duchowych

Urzeczywistniaj ukrytą w Tobie boskość, kontemplując za pośrednictwem internetowych programów, święte pisma różnych tradycji duchowych.

DUCHOWE PRZEŻYWANIE ŚWIĄT WIELKANOCNYCH

11.04. WIECZORNA INSPIRACJA 7
ZMARTWYCHWSTANIE JEZUSA, UKRZYŻOWANIE I POGRZEB JEZUSA
EWANGELIA ŚWIĘTYCH DWUNASTU, ROZDZIAŁY 84, 85

Rozdział 84 – Zmartwychwstanie Jezusa

1 A po sabacie, o świcie pierwszego dnia tygodnia, przyszła Maria Magdalena do grobu, niosąc wonności, które przygotowała, a były z nią i niektóre niewiasty.

2 A gdy szły razem, mówiły jedne do drugich: Któż nam odwalił kamień od drzwi grobowych? Albowiem był bardzo wielki. A gdy przyszły na miejsce i spojrzały, zauważyły, że kamień był odwalony.

3 Bo oto powstało wielkie trzęsienie ziemi, albowiem Anioł Pański zstąpił z nieba i odwalił kamień i usiadł na nim. Postać jego była jak błyskawica, a szata jego biała jak śnieg. A strażnicy przelękli się tak bardzo, że upadli na ziemię jak nieżywi.

4 Wtedy anioł odezwał się do niewiast: Nie bójcie się! Wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, albowiem wstał z martwych, jak powiedział.

5 Chodźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał Pan! Idźcie śpiesznie i powiedzcie uczniom Jego, że zmartwychwstał. I oto poprzedza was do Galilei, tam Go ujrzycie; otom wam powiedział.

6 I weszły do grobu, ale nie znalazły ciała Jezusa. Potem wybiegły i przyszły do Piotra i do innego ucznia, którego miłował Jezus, i rzekły do nich: Zabrali Pana z grobu, i nie wiemy, gdzie Go położyli.

7 A oni pobiegli i weszli do grobowca, spojrzawszy, ujrzeli leżące lniane prześcieradła oraz chustkę, która była na głowie Jezusa, nie leżącą z prześcieradłami, ale zwiniętą osobno na jednym miejscu.

8 I zdziwili się bardzo; bo oto dwaj aniołowie stanęli obok nich w lśniących białych szatach i rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tu, zmartwychwstał, a oto, wyprzedza was do Galilei, tam Go ujrzycie.

9 Czy nie przypominacie sobie, jak mówił wam, będąc jeszcze w Galilei, że On, Syn Boży, będzie ukrzyżowany, a dnia trzeciego zmartwychwstanie? I przypomnieli sobie te słowa. I zawróciwszy od grobowca, drżeli z bojaźni i radości.

10 A podczas trzęsienia ziemi groby się otwierały, i wielu świętych, którzy zostali pogrzebani, wyszło ze swoich grobów po ich zmartwychwstaniu i poszło i ukazało się wielu w mieście.

11 Maria zaś stała na zewnątrz grobu i płakała. A płacząc, spojrzała znowu do grobu i ujrzała dwóch aniołów w białych szatach, jednego u głowy a drugiego u nóg, gdzie uprzednio leżało ciało Jezusa. A ci rzekli do niej: Niewiasto, czemu płaczesz?

12 Rzecze im: Wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie Go położyli. A gdy to powiedziała, obróciła się za siebie i ujrzała Jezusa stojącego, a nie wiedziała, że to Jezus.

13 Rzekł jej Jezus: Niewiasto! Czemu płaczesz? Kogo szukasz? Ona mniemając, że to ogrodnik, rzekła mu: Panie! Jeśli tyś Go wziął, powiedz mi, gdzieś Go położył, a ja Go wezmę. Rzekł jej Jezus: Mario! Ona obróciwszy się, rzekła Mu: Rabboni, co znaczy: Mistrzu.

14 Rzekł jej Jezus: Nie dotykaj Mnie, bom jeszcze nie wstąpił do Ojca mego i Matki mojej. Ale idź do braci moich i powiedz im: Wstępuj do mego Ojca-Matki i do waszego Ojca-Matki, do Boga mego i Boga waszego.

15 I przyszła Maria Magdalena i oznajmiła uczniom, że widziała Pana, i że jej to powiedział i polecił, aby obwieszczano Jego Zmartwychwstanie.

Rozdział 85 – Zmartwychwstały Jezus ukazuje się uczniom

1 I oto tego samego dnia, dwaj z nich szli do wioski, zwanej Emaus, położonej niedaleko Jerozolimy. I rozmawiali z sobą o tych wszystkich wydarzeniach.

2 I zdarzyło się, że gdy tak rozmawiali ze sobą, że sam Jezus przybliżył się do nich i szedł z nimi. Lecz oczy ich były ślepe i nie poznali Go.

3 I rzekł do nich: O czym rozmawiacie, że jesteście tacy smutni?

4 A odpowiadając jeden, który miał na imię Kleofas, rzekł do Niego: Czy jesteś obcy w Jerozolimie, że nie wiesz, co się w tych dniach tu wydarzyło? A On odpowiedział im: Co się zdarzyło?

5 I mówili Mu o Jezusie z Nazaretu, który był prorokiem, mocarnym w czynach i słowach przed Bogiem i całym ludem, i jak arcykapłani i panujący wydali Go, aby został skazany na śmierć i jak Go do krzyża przybili. Jednakże wiemy, że On jest Tym, który wyswobodziłby Izrael. W ciągu ostatnich trzech dni wszystkie te rzeczy tu się wydarzyły.

6 Liczne niewiasty również i nasze, które rankiem były przy Jego grobie, wprawiły nas w zdumienie; bo nie znalazły ciała Jego, przyszły do nas i opowiedziały nam, że miały widzenie aniołów, którzy oznajmili im, że On nie umarł, lecz żyje.

7 Toteż niektórzy z tych, którzy byli z nami, poszli do grobu i zastali wszystko tak, jak mówiły niewiasty. Lecz Jego nie widzieli.

8 Na to powiedział do nich: O, głupcy i małoduszni, którzy nie wierzycie temu, co powiedzieli prorocy! Czy nie musiał Chrystus wszystkiego wycierpieć, aby móc wejść do wspaniałości?

9 I począwszy od Mojżesza i poprzez wszystkich proroków, pouczał ich o pismach, które Go dotyczyły.

10 I zbliżyli się do miasta, do którego zdążali, a On okazywał, jakoby miał zamiar iść dalej. Jednakże oni, nalegali na Niego i mówili: Zostań z nami, gdyś zbliża się wieczór i dzień ma się ku końcowi. I poszedł z nimi do miasta i pozostał z nimi.

11 A gdy siedział u nich przy stole, wziął chleb i winogrona, podziękował, pobłogosławił wszystko, łamał chleb i dał wszystkim. I wtedy przejrzeli i poznali Go. Ale On zniknął sprzed oczu ich.
12 I rzekli do siebie: Czy serca nasze nie pałały, gdy mówił do nas w drodze i Pismo nam objaśniał? I wstawszy tejże godziny, powrócili do Jerozolimy, a tam znaleźli Dwunastu zgromadzonych. A oni mówili: Pan wstał prawdziwie i ukazał się Szymonowi.

13 A oni opowiedzieli, co wydarzyło się w drodze i jak Go poznali po łamaniu chleba.

14 Podczas gdy poszli do Emaus, przyszła warta do miasta i zameldowała Kajfaszowi, co się wydarzyło.

15 Wtedy zebrali się ze starszymi i zastanawiali się, mówiąc: Patrzcie, gdy żołnierze spali, przyszło kilku uczniów Jego i zabrali Jego zwłoki. I czy Józef z Arymatei nie jest jednym z Jego uczniów?

16 Dlatego prosił Piłata o Jego ciało, aby mógł je w swym ogrodzie we własnym swoim grobie pochować. Dajmy żołnierzom pieniądze, aby mówili, że uczniowie Jego przyszli w nocy i wynieśli zwłoki, gdy oni spali. A gdy ta wieść dojdzie do namiestnika, wytłumaczymy ich i będziemy ich chronili.

https://spiritualtexts.academy/spiritual-easter/saturday-narrative-7/